Papierek
Kolejny dowód na to, że najlepsza zabawka, to prosta zabawka. I choć ciut szeleszcząca. Około półmetrowy pasek mocnego szarego papieru w roli interaktywnej zabawki. Weź papierek za jeden koniec, wczuj się w rolę uciekającej myszy, a Twój kot zrobi resztę:
ps. uwaga na palce. Papierek wywołuje tak silne emocje, że za wszelką cenę chce się go dorwać… 
ps2. Jak Wasze pocztówki? Wysłane? Przypominam, że jutro mija termin wizyty na poczcie! 
Ja już powoli zaczynam zaglądać do skrzynki…
Łamigłówka
Jakoś jesienią był tu wpis o interaktywnych zabawkach dla kotów. Od tego czasu zbierałam się w sobie, żeby taką zabawkę urzeczywistnić u nas, tylko ciągle nie było kiedy. Parę dni temu Rafał zarządził w końcu akcję Piła i Młotek – i zabawka powstała.
Po co to?
Gdzieś czytałam, że koty żyjące w gospodarstwach muszą sobie upolować około dziesięciu myszy dziennie. Wtedy są najedzone, ich instynkty łowieckie są zaspokojone i nie grozi im frustracja, ani nuda. A nasze domowe koty, nie licząc krótkich bijatyk od czasu do czasu – właściwie na nic nie polują (ok, na wędkę z piórkami czasem). W dodatku miska z żarciem stoi cały czas, koty jedzą z nudów i Piksel zaczyna powoli przypominać szarą wersję Garfielda.
Teraz koty muszą trochę pogłówkować, żeby sobie jedzenie zdobyć. Trzeba użyć łap, żeby sobie wyciągnąć chrupki. W dodatku jedzą w ten sposób wolniej, więc w założeniu – nie będą się tak obżerać. Od paru dni testujemy – i działa, koty rozpracowały już wszystkie elementy, jedzą, ale jedzenie znika wolniej o mniej więcej 1/3 (!). I zdaje się, że zabawka faktycznie zyskała chwilowo status głównej atrakcji.
Nie wiem tylko w sumie jak tą zabawkę nazwać? Macie jakieś pomysły?
Boisko wieczorową porą
Z półprzymkniętymi oczami oglądasz sobie serial i nie myślisz o niczym. Totalnie o niczym. I nagle przed oczami przelatuje Ci… czereśnia. Myślisz sobie że ok, po ciężkim dniu masz prawo do halucynacji, ale za czereśnią przelatują trzy monochromatyczne smugi. I wtedy wiesz że coś jest niehalo.
Odrywasz wzrok od ekranu, zdejmujesz słuchawki i niepewnie rozglądasz się po pokoju.
Cztery pierwsze czereśnie dostrzegasz bez trudu: dwie na środku pokoju, jedna pod stołem i jedna na kanapie. Kolejnej nie widzisz, ale sądząc po kocie do połowy zagrzebanym pod szafką – znasz na 100% jej aktualne położenie. Parę kolejnych czereśni możesz przewidzieć z rachunku prawdopodobieństwa – postanawiasz więc w najbliższy weekend dokładnie pozamiatać również pod kanapą.
Po chwili głębszej zadumy zakładasz na powrót słuchawki, wciskasz „play” i cieszysz się, że kotki tak ładnie się bawią…
Jak płynie prąd?
Możecie sprawdzić sobie w Wikipedii, ale tam nie ma najważniejszego przykładu.
Bo chaotyczne ruchy termiczne ładunków można zaobserwować naocznie: wystarczy poczekać na przypadkowe połączenie głowy kota z uchem dużej papierowej torby. To połączenie nieodmiennie wyzwala olbrzymi ładunek energii skierowanej… no chaotycznie właśnie. Co ważniejsze – zjawisko jest bardzo łatwe do zaobserwowania, ponieważ umieszczenie w jednym pokoju kota i torby w 99% przypadków kończy się połączeniem głowy (kota) z uchem (torby).
Za to ruch uporządkowany stanowią pozostałe koty, starające się z godnością, acz niezauważenie przemknąć jak najszybciej w jakieś inne, bezpieczniejsze miejsce.
Dziękujemy za uwagę, można iść na przerwę.
Interaktywnie!
Dobra, rura z piłką opanowana do znudzenia, kosz na śmieci przestał być atrakcją, górne półki i szczyty szaf już dawno zdobyte – słowem: powiewa nudą. Jasne, inteligentny kot nie nudzi się nigdy i zawsze ma w domu parę pilnych (lub mniej) spraw do załatwienia. Mimo to, postanowiłam poszperać w zasobach sieci i w jednym ze sklepów zoo znalazłam całą serię „zabawek interaktywnych” – z rurą z kulką na czele. Fajne niektóre, ciekawe czy koty się tym w ogóle bawią… klik w You Tube’a. No i proszę – jest. Home-made zabawki interaktywne, ograniczone jedynie ludzką wyobraźnią… Proszę bardzo:
To jak – ktoś się o majsterkowanie pokusi? Bo mnie, owszem, kusi…